Assertiviteit

Iedereen moet af en toe van zijn of haar hart een steen maken en 'nee' durven zeggen. De ene heeft het er moeilijk mee en de andere krijgt het moeiteloos over de lippen. Soms is het noodzakelijk om jouw wil door te drijven en is het goed dat je niet iedereen zomaar gelijk geeft. Het is wel belangrijk dat de persoon steeds rekening houdt met de gevoelens en met de meningen van anderen. Assertief en agressief is namelijk niet hetzelfde.

Ik kan me niet meteen herinneren dat ik iets ongelofelijk/gênant heb meegemaakt omtrent dit onderwerp. Wat wel opvallend is, is dat ik tegenover vroeger veel assertiever geworden ben. Tijdens mijn middelbare school periode had ik heel wat nee's moeten zeggen. Iedereen vroeg me om hulp; cursussen overschrijven, notities kopiëren, taken overnemen, agenda's bijhouden, etc. Doordat ik vaak anderen hielp, raakte ik achterop met mijn eigen werk. Als gevolg daarvan heb ik enkele keren tot in de vroege uurtjes moeten werken. Als dat in het hoger onderwijs nog het geval zou zijn, dan zou ik niet toekomen met de 24 uur die we per dag krijgen. Vanop dat moment had ik mij voorgenomen om te veranderen. 

Doorheen mijn laatste jaar in het secondair onderwijs heb ik een hele mentaliteitswijziging ondergaan. Tot mijn grote verbazing transformeerde vele ja's in nee's. Ik was er mij van bewust dat het tijd werd dat ik opkwam voor mezelf en dat ik mijn mening durfde uiten. De professionele wereld, die als maar dichterbij kwam, ging ook niet mild zijn voor mij. 

Eenmaal in het hoger onderwijs aangekomen, verbaasde ik mijzelf. Als zaken mij niet goed uitkwamen, dan kon ik het ook effectief zeggen. Ook familie en vrienden moesten af en toe tegen een afwijzing kunnen. Ik help graag anderen, maar als ik zelf verdrink in het werk, dan zorg ik er eerst voor dat mijn projecten voor de deadline af zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat de taal van het hart overeen moet komen met de taal van de hersenen en omgekeerd, wil je aan oprechte communicatie doen.